Kemal Bey’i dinlerken

Yazar, CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu'nun grup toplantısındaki konuşmasını, Türkiye'nin bölgesel güç olma gerektiğini vurgulayan ve 'Mekke Anlaşması' gibi konularda devlet çıkarlarını öne çıkaran bir tutum olarak değerlendiriyor. Yazıda Kılıçdaroğlu'nun bu tavır değişikliğinin, üzerindeki 'taban baskısının kalkmasıyla özgürleşmesi' sonucu gerçekleştiği, dünya veya kişinin değişmediği ileri sürülüyor. Ana muhalefetin, iktidar karşıtlığı ve 'Erdoğan nefreti' üzerinden konumlanmasının bir 'histeri' yarattığı, bu çizgiden sapana (Yılmaz Özdil, Muharrem İnce, Deniz Baykal örneği vererek) 'yandaş' yaftası yapıştırıldığı belirtiliyor. Yeni Genel Başkan Özgür Özel'in de başlangıçta normal bir adım attığı halde muhalif tabanın baskısıyla hızla 'sürüklendiği', gelecekte onun da öncekiler gibi 'sağduyulu' bir dili benimseme zorunluluğuna gireceği öngörülüyor. Bu 'kısır döngünün' kırılması için, koltukta otururken muhalif seçmenin nefretini umuda dönüştürecek cesaretin, yani 'liyakatin ve organikliğin' gerektiği vurgulanıyor.